Архив рубрики: angleren

Report

I’m Greta Hovakimyan. I am a second year student at the pre-school education department of «Mkhitar Sebastatsi» educational complex. This year we have done a great deal of work from English, enriched our vocabulary and made many projects. Though we do not need English in our profession, we do not avoid running and we try to learn English as much as possible.

Реклама

Exercise

Ex. A
Look at the pictures of Helen and use the prompts to write sentences. Use the correct form of the present simple.
1.Every day, Helen gets up athalf past seven.
2. Helen often eats  fast food for lunch.
3.Helen usually meets her friends for coffee in the evening.
4. Once a week Helen watches a film at the cinema.
5.Helen rarely goes to the gym.
6.Heles has a driving lesson twice a week.

Ex. B
Complete using the correct present continuous form of the verbs is brackets.
You may have to use some negative forms.
1. Gordon? I think he is writing a letter at the moment.
2.Yes, the match is on TV now, but we are  losing.
3. Right now, Margaret isn’t  having a shower. Do you want to ring later?
4. Sally is staying with her aunt for a few days.
5. I am nit liying! It’s true! I did see Madonna at  the supermarket.
6. Josh isn’t always using my bike! It’s so annoying.
7. We are having lunch, but i can come round and help you later.
8. Are you playing  music up there? It’s really noisy!

Ex. C
Rewrite correctly. Change the words or phrases in bold.
1. Are top musicians studying for many years? Do top musicians study for many years.
2. What’s going on? I hope you don’t touch my things! I hope you are not touching my things.
3. It’s a small business, so each person is doing lots of different jobs. It’s a small business, so each person is does lots of different jobs.
4. Does Christine listen to the radio, or is the TV i can hear? Is Christine listening to the radio, or is the TV i can hear.
5. I am usually buying a special ticket each week for the bus because it’s cheaper. I usually buy a special ticket each week for the bus because it’s cheaper.
6. Our washing machine is starting when you press this button. Our washing machine is starts when you press this button.
7. How’s the matsh going? Does our team win? How’s the matsh going? Does our team win? Do our team winning.
8. Many people are enjoying spending time on the beach on holiday. Many people are enjoy spending time on the beach on holiday.

Читать далее Exercise

Հարժիս

10513519_1505535566346211_6346903820570370902_n

839 թ. Հարժիսը հիշվում է Սյունյաց եպիսկոպոս Դավթի կալվածագրում՝ իբրև Տաթևի վանքին հարկատու գյուղ։ Հարժիսը մեծ գյուղ է եղել Եռաբլրի սարահարթում՝ Գորիսից Երևան տանող մայրուղուց 6 կմ հարավ։ Գյուղը արևելքից, հյուսիսից և արևմուտքից շրջապատված է հրաբխային բլուրներով և սարերով՝ Հալիձորի թափա(բլուր), Մեծ թափա, Կայծակի հարվածած (Կայծակ թխած), Շինուհայրի թափա, Քար թափա, Չոբան թափա, Շիշ թափա, Խութիսի թափա։ Գյուղից Որոտանի ձորը տանող միակ ճանապարհը ժայռի արևմտյան եզրով իջնող, հիմնականում ոտքով անցանելի ուղին է։ Գյուղացիներն զբաղվել են անասնապահությամբ և դաշտավարությամբ։ Ակտիվ առևտուր են արել Նախիջևան, Արցախ, Գարդման տանող՝ աղի նշանավոր ճանապարհով անցնողների հետ այդ ճանապարհին կառուցված քարավանատան (Կոտրած քարվանսարա) միջոցով։ Ճիշտ նման քարավանատուն կա նաև Վարդենյաց լեռնանցքում, բարվոք վիճակում։

Հարժիսից արևելք գտնվող ձորի (հեղհեղատի) ձախ կողմում հետագայում բնակություն են հաստատել թուրքերը, որոնք գարնան և ամռան ամիսներին իրենց ոչխարի հոտերով գալիս էին այդտեղ՝ սարահարթի առատ բուսականությունից օգտվելու, իսկ ձմռանն իջնում էին Որոտանի ձորը։ Սարահարթում նրանց ապրելու տարածքը կոչվում է Վերին Քիրդեր (Վերին Քուրդլար), իսկ Որոտանի կիրճում նրանց բնակավայրը կոչվում է Ներքին Քիրդեր (Ներքին Քուրդլար)։ Այստեղ «Քիրդեր» բառը կապ չունի «քուրդ» բառի հետ։ Այս ձորում Որոտանի վրայի կամուրջը անվանում են Քրդիկի կամուրջ, որը կառուցել է Սյունյաց Քուրդ իշխանը ութերորդ դարում։ Կամրջից քիչ հեռու Ալան թագավորի պալատի ավերակներն են, որտեղ մի կոտորած եկեղեցի կա, մեջը՝ տապանաքար՝ «Գեղեցկատիպ և ծաղկափթիթ Ալան….,1324»։

Վերին Քիրդերում ապրող թուրքերը աչք ունեին Հարժիսի վրա, բայց վախենում էին նրա քաջ գյուղապետից։ Մի օր երեկոյան նրան հրավիրում են հյուրասիրության, հարբեցնում և քնեցնում են իրենց մոտ։ Առավոտյան գյուղապետը դուրս է գալիս տնից, նայում Հարժիսի կողմը և տեսնում հրդեհված գյուղ, ծխացող տներ։ Գյուղապետը տեղում մահանում է սրտի կաթվածից։ Գյուղից փրկվում է միայն մի աղջիկ, որը հետագայում բնակություն է հաստատում Կապանի Հալիձոր գյուղում, և մի տղա երեխա, որին թուրքերը վաճառել էին Նախիջևանում և, որի հետքերով գնալով, Տաթևի վանքի մի հոգևորական գտնում և հետ է վերադարձնում։ Հոգևորականը տղային բերում է Տաթևի վանք։ Երեխայի անունը Ղուկաս էր։ Ղուկասը հասունանում է։ Վանքում մտածում են նրան կուսակրոն դարձնել, բայց նրան Նախիջևանից բերած հոգևորականը չի համաձայնում. -Սրա հայրենական գյուղը ամայի է, ավեր։ Սրանով կենդանացնենք գյուղը։ Սակայն նրան Հարժիսի տարածք՝ սարահարթ չեն տանում։ Ուղղաձիգ ժայռի ստորոտին կառուցում են եկեղեցի (Սուրբ Մինաս) և քարակոփ մի տուն (Համբու ղաբը) ։ Ղուկասին ամուսնացնում են տաթևացի մի աղջկա հետ, բնակեցնում այդտեղ։ Հիմնվում է նոր գյուղ՝ Յայջի անունով։ Գյուղը չէր երևում ոչ սարահարթից, ոչ էլ Որոտան գետի ափով անցնող ճանապարհից։ Դա մի բնական թաքստոց էր՝ ժամանակի հրամայականով։ Յայջին ձևավորվել է 18-րդ դարի երկրորդ կեսին՝ մոտավորապես 1770-1780 թվականներին։ 1931 թվականի երկրաշարժից ավերվել է Յայջին՝ բարեբախտաբար առանց մարդկային զոհերի։ Սովետական կառավարության օգնությամբ գյուղացիները տեղափոխվել են սարահարթ՝ նախկին Հարժիս գյուղի տարածքը, դարձյալ Յայջի անունով, բայց արդեն անվտանգ, մինչև հորիզոնը ձգվող տարածքով։ Պլանային հատակագիծ են կազմում, կառուցում բարաքներ, որոշ թվով ընտանիքների տեղավորում, բայց առանց գոմի և մարագի։ Այդ պատճառով էլ գյողացիների հետագա կառուցումների արդյունքում խախտվում է հատակագիծը։ 1968 թ. գյուղը վերանվանվել է Հարժիս։

Բնակչություն` 831

Համայնքի կենտրոնի hեռավորությունը մարզկենտրոնից՝ 90 կմ,
Համայնքի կենտրոնի hեռավորությունը Գորիս քաղաքից՝ 24 կմ,
Համայնքի կենտրոնի բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 1700 մ,
Համայնքի վարչական տարածքում ընդգրկված բնակավայրերը՝ գ.Հարժիս։

Հարժիսը (նախկինում՝ Յայջի) Սյունիքի մարզի հնագույն բնակավայրերից է։ Այդ են վկայում գյուղում և շրջակայքում գտնվող քարայրերը, դամբարադաշտերը (մ.թ.ա. 1-ին հազարամյակ), գյուղատեղիները (10-18 դդ), եկեղեցիները, ամրոցը (10-18 դդ), հին կամուրջը (13-րդ դար) և բազմաթիվ խաչքարերով գերեզմանոցը։
Հարժիս գյուղի մոտակայքում է գտնվում 1343թ. կառուցված Հարժիսի (Յայջիի) քարավանատունը, որը միջնադարյան Հայաստանի նմանատիպ նշանավոր կառույցներից է։

Տնտեսությունը

Գյուղատնտեսական գործունեության հիմնական ուղղություններն են`
– անասնապահությունը,
– դաշտավարությունը:
Գյուղատնտեսությամբ զբաղվում է 175 գյուղացիական տնտեսություն:
Անասնագլխաքանակը 2012թ. հունվարի 1-ի դրությամբ կազմում է.
– խոշոր եղջերավոր անասուններ` 775գլուխ,
– մանր եղջերավոր անասուններ` 1639 գլուխ,
– խոզեր` – գլուխ,
– մեղվաընտանիքներ` 539:
Համայնքում 2011թ. կատարվել է հացահատիկային մշակաբույսերի 540 հա աշնանացան:

Հողային և այլ բնական ռեսուրսներ

Հողեր (ընդամենը)` 5630 հա, այդ թվում`
– Գյուղատնտեսական նշանակության հողեր` 5337 հա, որից`
– վարելահող` 1154 հա, արոտ` 2218 հա, այլ հողատեսք`1966 հա
– բնակավայրերի հողեր` 62 հա,
– արդյունաբերության, ընդերքօգտագործման և այլ արտադրական նշանակության հողեր` 4 հա
– էներգետիկայի, տրանսպորտի, կապի և կոմունալ ենթակառուցվածքների օբյեկտների հողեր`6 հա
– հատուկ պահպանվող տարածքների հողեր` 55 հա,
– անտառային հողեր` 159 հա, որից անտառածածկ` 159 հա
– ջրային հողեր` 6 հա

The story of Coca-Cola

What is the most recognizable object in the world? Could it be a football? Or a Big-Mac? No, the answer is a Coca-Cola bottle. The famous Coca-Cola bottle is almost 100 years old !

Coca-cola sign in Las VegasCoca-cola advertisement in Las Vegas

Footballs and big macs are certainly part of life for lots of people; but Coca-Cola is now a permanent part of world culture. People know and drink Coca-Cola all over the world.
It is said that the Coca-Cola bottle is the most recognised object in the world. Hundreds of millions of people can recognise a Coke bottle by its shape, even if they cannot see it! And the famous Coca-Cola logo is the most famous logo in the world. Unlike any other famous commercial logo, it has not changed in 100 years!

Whatut the story of Coca-Cola is even older than that. It was in 1886 that John Pemberton, a druggist in Atlanta, Georgia, invented a new type of syrup, using coca leaves, sugar and cola nuts, plus a few other secret ingredients! Pemberton sold it as a medicine; and with its coca (the source of cocaine), it must have made people feel good!
Nevertheless, Pemberton’s medicine was not very successful, so he sold his secret formula to another druggist, Asa Candler. Candler was interested, because he had another idea; he thought that Pemberton’s «medicine» would be much better if it was mixed with soda.

Читать далее The story of Coca-Cola

Bacon rose

They say that the way to a man’s heart is through his stomach, but can you say the same about ladies?

A restaurant in Manila said goodbye to the boring bouquet of flowers this Valentine’s Day and brought customers bacon roses. As a boyfriend at the restaurant explained, flowers wither but with bacon roses, his girlfriend will have a full stomach.

A staff member explained that people find the product interesting as it is something novel and unique.

 

Նրանք ասում են, որ տղամարդու սրտի ճանապարհը իր ստամոքսի միջոցով է, բայց կարո՞ղ եք նույնը ասել կանանց մասին:

Մանիլայում գտնվող ռեստորանը հրաժեշտ տվեց  ձանձրալի ծաղկեփնջերին, այս Վալենտինի օրը եւ բերեց հաճախորդներին բեկոնե վարդեր: Ինչպես ընկերը ռեստորանում բացատրեց ,ծաղիկները մեռնում են,բայց բեկոն ծաղիկներով. ընկերուհին կունենա լի ստամոքս:

Անձնակազմի անդամը պարզաբանեց, որ մարդիկ ապրանքի մեջ հետաքրքրություն են գտնում, քանի որ դա նորություն է եւ եզակի:

Two peas in a pod

They even dressed us the same. My mother said that it was easier for her just to buy two of everything. Sometimes it was the same clothes but in different colours – a red top for me and a yellow one for my sister, for example. When they did that, we swapped the clothes so that they still couldn’t tell us apart. Not even our parents could tell us apart. Our schoolteachers never could.

And then there were our names.

It was crazy – they called us Edie and Evie! Even our names were almost identical.

Two peas in a pod, they called us. Two drops of water.

Sometimes we could hardly tell ourselves from each other. At least, when we were small. But as we grew up things began to change.

Everybody thinks identical twins are, well, identical. But if you’re a twin, you’ll know that it’s not true. Physically, yes, we were almost identical. I say almost, because there was the birthmark. My sister has a very small brown spot on her left shoulder. I don’t. This was the only way we could ever be told apart.

But other than

that, twins, even identical ones, are different inside. I think we started to change when we started school. I was always very good. I never got into trouble, I always did all of my homework and did very well in all the tests and exams. Evie wasn’t like that. Evie was always getting into trouble. Evie never did her homework. Evie was a really bad student, who never studied and never learned anything. She would have failed her exams – but of course she didn’t. Why? Well, it’s simple, isn’t it?

If you have an identical twin, how do you know which is which?

Evie, of course, started by copying my homework. Then she got worse. When there was a class test, she would write my name on her paper. When she got into trouble, she smiled beautifully at the teacher and said, ‘No, I’m Edie, I’m the good one. It was my twin sister Evie who was naughty!’

They never took us seriously. We were only small children after all; there was no harm in being a bit naughty. Everyone used to laugh. And because they never really knew who was who, neither of us was ever punished for being naughty, and they never failed either of us in our exams, because they couldn’t be sure which one to fail and which one to pass.

But

as we got older, it got worse. Evie started to steal things. At first it was only things from other children – sweets or pens or pencils or rubbers, the kinds of things that sometimes happen in school. But when we were 15, some money was taken from a teacher’s bag. It was quite a lot of money, and the situation was serious. Then they found the money in Evie’s pocket. And what did Evie do? Well, of course, she did the same thing she always did. ‘No, it wasn’t me. It was my twin sister.’ And I got into trouble, serious trouble this time. They called the police. They tried to expel me from school. It was only when our parents came in and pleaded with the headteacher that they agreed to drop the charges and say nothing about it. We were lucky that time.

But the trouble didn’t stop there. Evie

was always playing truant, not going to school. Then when she came in again, she accused me of lying. She said that she was Edie, and that I had given the teachers the wrong name when they called the register. I thought about telling everyone about the birthmark on her shoulder, that they should check the birthmark to make sure who was who. That would solve the problem. I don’t know why I didn’t. Identical twins are always very close, and even though I knew she was bad, I didn’t want to get her into trouble. Perhaps also because I knew that trouble for her also meant trouble for me.

After we left school I began to worry more. I got a job working in an office. It wasn’t an interesting job, but it was OK. I worked hard in the office, I did well and was going to get a promotion. Evie, on the other hand, did nothing. She never got a job. She used to come and ask me for money. She often disappeared for long periods of time. I didn’t know where she was. This was bad, but it was worse when one day I looked at my passport and found that I had Evie’s. I didn’t know where she was, but obviously she had taken my passport to get there. Wherever she was, and whatever she was doing, she was pretending to be me.

 

Eventually it happened. There was a loud knock on the door at six o’clock in the morning. There were three policemen there. Two of them in uniforms, the other one a detective. I looked at their serious faces and thought that they had come to tell me bad news. I thought they were coming to tell me that my sister had died. But it wasn’t that. They asked me to come to the police station with them. I understood that I couldn’t say no. They said that they didn’t want to arrest me just yet, but that if I refused to help them, they would arrest me.

Of course, they asked to see my documents. I had to show them Evie’s passport, and tried to explain that I wasn’t really Evie, but that my sister had taken my passport.

When I got to the police station, Evie was there too. They had already arrested her – well, I say ‘her’, but of course, they had arrested me. As far as the police were concerned, they had arrested ‘Edie’. That’s what it said on her passport, and that’s who she said she was.

There was a long list of charges against her. Fraud and smuggling drugs. She told the

police that she was really Edie, and that I had changed the passports. Edie, me, who had a perfect alibi. Edie hadn’t been to any other countries. She went to work every day. It was Evie who was the problem, she said.

The trial lasted for days, with even the judge and the lawyers getting continually confused about who was who. Eventually, they convicted her. Ten years.

I still go to my job every day. I’m still free. I never go to visit my sister in prison. I’m afraid that she might show someone that she doesn’t have a birthmark on her left shoulder. Then someone might look, and they will find that I do.

Two sisters and the cat

Mrs. Wilson and Mrs. Smith are sisters. Mrs. Wilson lives in a house in Duncan and Mrs. Smith lives in a condominium in Victoria. One day Mrs. Wilson visited her sister. When her sister answered the door, Mrs. Wilson saw tears in her eyes. “What’s the matter?” she asked. Mrs. Smith said “My cat Sammy died last night and I have no place to bury him”.
She began to cry again. Mrs. Wilson was very sad because she knew her sister loved the cat very much. Suddenly Mrs. Wilson said “I can bury your cat in my garden in Duncan and you can come and visit him sometimes.” Mrs. Smith stopped crying and the two sisters had tea together and a nice visit.
It was now five o’clock and Mrs. Wilson said it was time for her to go home. She put on her hat, coat and gloves and Mrs. Smith put the dead Sammy into a shopping bag. Mrs. Wilson took the shopping bag and walked to the bus stop. She waited a long time for the bus so she bought a newspaper. When the bus arrived, she got on the bus, sat down and put the shopping bag on the floor beside her feet. She then began to read the newspaper. When the bus arrived at her bus stop, she got off the bus and walked for about two minutes. Suddenly she remembered she had left the shopping bag on the bus.

Where does Mrs. Smith live?

in a condominium in Duncan

? in a condominium in Victoria

? in a house in Duncan

Why is Mrs. Smith upset?

? because her sister came to see her cat

because her cat died

? because Mrs. Wilson was sad

What did Mrs. Wilson do?

? take the cat with her on the bus

? put her gloves in the shopping bag

? prepare dinner for her sister

Who did Sammy the cat live with?

? Mrs. Wilson

? Mrs. Smith

? Mrs. Wilson and Mrs. Smith

What time did Mrs. Wilson go home?

? when the bus arrived

at 5 p.m.

? after she walked for two minutes

How did Mrs. Wilson go home?

? walked for two minutes before she caught the bus

? read a newspaper on the bus

took a bus

What did Mrs. Wilson forget?

? the newspaper

? her handbag

the shopping bag

Where did Sammy die?

in Mrs. Smith’s house in Duncan

? in Mrs. Wilson’s garden

? in Victoria