Архив рубрики: Թումանյան

Պոեմներ

Մարոն

Լոռեցի Սաքոն

Մեհրի

Մերժված Օրենք

Հառաչանք

Անուշ

Դեպի Անհունը

Պոետն Ու Մուսան

Հին Կռիվը

Սասոինցի Դավիթը

Սասոինցի Դավիթը Բ. Մասը

Թմկաբերդի Առումը

Հազարան Բըլբուլ

Թումանյանի բալլադները

Շունն ու կատուն 

Անբախտ վաճառականներ

Արև և Լուսին

Ախթամար

Օրորոցագող

Երկինք ու Երկիր

Անիծած Հարսը

«Պողոս-Պետրոս»

Արծիվն ու կաղնին

Որբը

Փարվանա

Լուսավորչի կանթեղը

Հոգեհան

Գառնիկ ախպեր

Չարի վերջը

Հսկան

Էսպես չի մնա

Արտույտի երգը

Մուկիկի մահը

Մի կաթիլ մեղրը

Աղավնու վանքը

Աղջկա սիրտը

Մոծակն ու մրջյունը

Թագավորն ու չարչին

Քառյակներ (Հովհաննես Թումանյան)

Վերջացա՜վ…
Կյանքս մաշվեց, վերջացա՜վ.
Ինչ հույս արի` փուչ ելավ,
Ինչ խնդություն` վերջը ցա՜վ։

1890

Ա՛նց կացա՜ն…
Օրերս թռան, ա՛նց կացա՜ն.
Ախ ու վախով, դարդերով
Սիրտըս կերա՜ն, ա՛նց կացա՜ն։

1890

Ո՞ւր կորա՜ն…
Մոտիկներըս ո՞ւր կորա՜ն.
Ինչքան լացի, ձեն ածի`
Ձեն չի տվին, լո՜ւռ կորան։

1916, Հունիս

Ե՛տ չեկավ…
Գնա՜ց գնա՜ց, ետ չեկավ,
Անկուշտ մահին, սև հողին
Գերի մնաց, ետ չեկավ։

1916, Հունիս

Հիմի բացե՜լ են հանդես
Երգիչները իմ անտես
Ջա՜ն, հայրենի՛ ծղրիդներ,
Ո՞վ է արդյոք լսում ձեզ։

1916, Հունիս

Երկու դարի արանքում,
Երկու քարի արանքում,
Հոգնել եմ նոր ընկերի
Ու հին ցարի արանքում։

1917, Հունվարի 15

Առատ կլինի կինը արդ,
Կնկնի էգի գինը արդ,
Կբարձրանա նրա տեղ
Ազատ, անկախ կինը մարդ։

1917 Հունվարի 16

Մինչև էսօր իմ օրում
Մարդ չեմ տեսել ես շորում.
Մարդը մերկ է ու անինչ,
Սիրտ ունի լոկ իր փորում։

1917, Հունվարի 16

Ծով է իմ վիշտն, անափ ու խոր,
Լիքն ակունքով հազարավոր.
Իմ զայրույթը լիքն է սիրով,
Իմ գիշերը` լիքն աստղերով։

1917, Փետրվարի 9

Քանի՜ մահ կա իմ սրտում,
Թափուր գահ կա իմ սրտում.
Չէ՛, դու էլ ես մահացու.
Մահի ահ կա իմ սրտում։

1917, Նոյեմբերի 7